Ammoniakemissie
Verzuring tegengaan
Ammoniak (NH3) is een gasvormige verbinding van stikstof en komt vrij uit de stal, bij de opslag en het uitrijden van mest. Deze ammoniak kan neerslaan in kwetsbare natuurgebieden en kan ook reageren in de lucht met stikstofoxide (NOx), waarbij ammoniumnitraat (NH4NO3) ontstaat. Bij het neerslaan van ammoniak en ammoniumnitraat groeien soorten die het goed doen op stikstof harder met nadelige gevolgen voor de biodiversiteit. Een hoge ammoniak uitstoot zorgt dus voor zowel eutrofiëring als verzuring van de bodem.
Hoe wordt het berekend?
De KringloopWijzer berekent de totale ammoniakemissie op basis van bedrijfsspecifieke gegevens. Deze uitstoot (NH₃) ontstaat vooral in de stal, tijdens de opslag van mest, en bij het uitrijden ervan op het land. Ook weidegang en voermanagement spelen een rol.
De totale uitstoot wordt gedeeld door het aantal hectares landbouwgrond, zodat je inzicht krijgt in de ammoniakemissie per hectare.
Een belangrijk onderdeel in de berekening is de TAN-excretie (Totaal Ammoniakale Stikstof). Deze wordt bepaald door de hoeveelheid en verteerbaarheid van het ruw eiwit in het rantsoen. Hoe meer eiwit je voert, hoe hoger de TAN – en dus de potentiële ammoniakemissie.
Daarnaast houdt de KringloopWijzer rekening met:
- De RAV-code van het stalsysteem (die aangeeft hoeveel ammoniak vrijkomt in de stal)
- Het aantal dieren en hun stikstofuitscheiding
- De manier van mestopslag en mestuitrijden
- Het aandeel weidegang, dat de stal- en opslagemissies verlaagt en zorgt voor minder mest die uitgereden hoeft te worden
Gemiddeld komt ongeveer 50% van de ammoniak vrij in de stal en opslag, en 50% bij het uitrijden van mest. Door slimmer te voeren, meer te weiden en emissiearm te bemesten, kan de uitstoot per hectare omlaag.
Wat is de topnorm binnen OBD?
Ammoniakemissie ≤ 40 kg NH3/ha
